Buiten de lijntjes

Een nieuwe reis

2007-12-19T12:13:00.000+01:00

Ik verwijs jullie graag door naar Aimée du Vent

They grow weed like flowers.

2007-08-15T22:03:00.000+02:00

I remember one morning, getting up at dawn. There was such a sense of possibility!
And I remember thinking to myself: "So this is the beginning of happiness.
This is were it starts. And, of course, there'll always be more."
Never occurred to me, it wasn't the beginning. It was happiness.
It was that moment.

Uit: "The Hours"

Aimée du Vent

2007-07-21T23:50:00.000+02:00

Waarom heb je mij gekozen als weerloos slacht-offer van je gedachtengang?

Le Poète Maudit.

2007-05-20T20:28:00.000+02:00

Nachten,
vullen zich met troostseks.
Zeg jij maar niets,
ik ben hier om de stilte
te breken - gebroken.
Dierlijke kreunen. God.
Mijn zijn is natte as.

My reflections, shadows and dreams.

2007-04-20T12:32:00.000+02:00

"Trots," dacht Morgaine, "is een koude bedgenoot."

Perhaps not to save you, but to keep from looking in...

Uit: "Nevelen van Avalon", Marion Zimmer Bradley en "Miserere", The Cat Empire

Tell me a story, Silver.

2007-02-20T14:33:00.000+01:00

This is not a love story, but love is in it. That is, love is just outside it, looking for a way to break in.

We lived for the night. The torch in your window was my signal. When it was lit, I stayed away. When you extinguised it, I came to you - secret doors, dark corridors, forbidden stairs, brushing aside fear and propriety like cobwebs. I was inside you. You contained me. Together in bed, we could sleep, we could dream, and if we heard your servant's mournful cry, we called it a bird or a dog. I never wanted to wake. I had no use for the day. The light was a lie. Only here, the sun killed, and time's hands bound, were we free. Imprisoned in each other, we were free.

uit: "Lighthousekeeping", Jeanette Winterson.

In de schaduwen van Morgen

2007-01-13T16:56:00.000+01:00

Ze zei: "De mist versluiert de maan, maar we hebben de stad en elkaar."

We're just two lost souls.

Negatief

2006-12-25T22:45:00.000+01:00

- laat je me iets weten? -

What I am scared of the most:

2006-12-10T12:28:00.000+01:00

There once was a story I wanted to tell, but I assumed it was one you all knew too well. Maybe I was wrong. Was wondering how clear we were gonna say it. How to keep us all interested enough to no drift off and start fantasizing about romantic things. But then again, what about those things in books, and in movies? Are they real? Does anybody care? You ride the bus don’t you? Ain’t nobody ever bumped into you before? Was it an accident? Lotta questions. Rhett and scarlet, what they are? Can’t be true love. But there are others. Unrequited love is a word too. It’s in the dictionary. After truth I believe. Everyday life some others I guess look at as romantic. But what about us people? Are those elements impossible for us to experience? Do you know and welcome the idea of true love, staging, destiny, mis en scene, hope for internal completion?

Everyone’s talking about their hurt en their rage on the radio. And the armchair judge is the family bible in prime time today. What reality is fake? Then drama is superficial and not admired, the judge and the apology is shallow, love is put aside. I think there’s one truth, with no subjectivity. And in the corner is a booth with some productivity. Under my arm is a device with conductivity and I gave it to you. No lessons o.k.? the city I live in it ain’t no different man! Your sidewalk has less cracks in it? How spoiled we are right! Funny, funny, funny.

But you must have bought a book, and it is a reality to hold in your thought, let’s put it together though. We know not to kill after seeing a murder on the screen, but do we know not to love when we see two fulfilled? Your morning can go however you want it. No one owes you breakfast for example. No one owes you a ride. And you know damn well you could walk there if you wanted to. And you know too that you could have what you need. To give is true and admirable too, but to be taken from is loss and and totally false. Imagine that you are being taken from. What faith is tested? What hope is wuthering? What angel was persecuted who worked so hard at something never to achieve it? Prove it to me. And what child who was innocent was pushed to the ground never to get up again? Where’s he/she at right now? Where’s a starbucks when you need one? Am I in destiny, am in my kitchen? You’re the book dammit. You are the morning. Don’t deny yourself with this duty-woman! Don’t damn yourself with a pointed smile on skull-man! Put it on the table. And don’t deny it. Whatever its is. Do yourself a favour and breathe real, get it? Funny, were all still her man. Nobody left, and it’s odd because the more you deny it, the funnier it gets. Three kids are playing on the playground, and one turns to the others and says “are they making us go to school or are we learning for the sake of beauty?” the other kids love this idea, and they laugh and pass notes about it for days.

So we all know the right thing to do, and we all root for the underdog in the book, we can’t help it! Kick yourself off the island. She is her. He is us. The underdog wins in the book, and in real life? Not just in some sports game. You know, but – hey wouldn’t it be nice if every sports team was only allowed to have team members from its own city? No trading. Evil can be funny. Righteousness is a barrel of laughs too. Come one, we all know! It’s a new century, no sarcasm kids. Boy these kids can take! How bout take the tongues out of the cheeks? No blasphemy. No talking under your breath. Tell me what you want, and we can get it together. I’m not kidding. They wrote the books to share with you what they assumed could be. They made the films to explore what you didn’t get to do at work today. And they wrote the songs to fill in the gaps between being some place, and getting there. But it by no means, don’t mean, it can’t be. You’re probably already there, just admit it. Just say it. Then you’ll get it.
Stay the truth, and hold with this word behind tooth, to know that truth pushes truth forward, and to be taken is to be held, and to be stolen from is to lose what truth you deserve, pretending this is pretending the play with no audience but yourself, the options are sometimes not options at all, but distractions or temptations to live for something or someone else instead of yourself. Breathing can’t be taken, the fact can’t be shaken, and the truth is still waiting always for you. I think we’re gonna be ok.

Uit: Get Behind Me Satan, booklet text.

Herman

2006-11-14T08:25:00.001+01:00

Zoëven kwam ik de werkelijkheid tegen
en ze zei: 'Dag, en wie ben jij?'
'Ik,' zei ik, 'kan dat?'
'Bij mij wel,' zei ze.
Ik wilde wel van haar houden,
en toch, ze was zo gewoon,
maar ze zei: 'Natuurlijk. Kijk,
de velden hebben geen nevel meer nodig
om te slapen
en wij geen verliefdheid om te beminnen.'
En toen moest ik lachen.
'Je bent dan toch nog een poëtische
werkelijkheid,' zei ik. En zij:
'Ja, natuurlijk, wat had je dan gedacht?'

Verliefd!

2006-08-21T21:42:00.000+02:00

Marietchen, mijn supersuperwoman!

<3

Freya en cola!

2006-06-18T19:17:00.000+02:00

België op z'n kop voor een thesis.

Freya is hot! Alleen jammer dat ze soms haar mond open doet.

En Davy en ik gaan dit proberen! =D

2006-06-09T23:16:00.000+02:00

Op. En het moet nog allemaal beginnen....

2006-06-05T21:47:00.000+02:00

Ik heb nu zin om een terrasje te doen!

2006-05-31T22:01:00.000+02:00

"tis echt sjiek wa daj al al gedaan ebt voor ons jaar. ken der respect voorn!"

Een eenvoudig complimentje heeft mijn dag gemaakt! Het kon echt op geen beter moment komen. Dankjewel Marlies!

2006-05-26T13:49:00.000+02:00

De wereld is zo klein! Vandaag al twee dingen voorgehad:

Mijn pa kent iemand die koten verhuurd en nu blijkt die persoon de kotbazin van Hanna te zijn.
Marie (niet Marie van m'n klas) had een berichtje naar me gezonden via WJNH en zo zijn we beginnen babbelen en nu blijkt dat de Marie van Steph te zijn.

Plezante voorvallen, maar toch zo freaky.

Kotzoektocht is uitgesteld wegens slecht weer...

Oja, ik zoek een mooi gedicht over geluk, gelukkig zijn of iets in die aard... Help?

2 maanden en 5 dagen

2006-05-23T19:18:00.000+02:00

Zwijgend staan we op het perron.
Scheiden hier onze wegen?
We zouden voor altijd,
altijd vrienden blijven.
Je wilt nog wat zeggen,
maar je trein komt aan gereden.

Een vluchtige afscheidskus.
Maar ik laat je niet gaan,
in mijn hart en in gedachten
ben je voor altijd,
altijd bij mij gebleven.

Dit gedicht hangt naast het geschiedenislokaal. Het is zowat het beste gedicht van alle gedichten waarmee onze school wordt 'opgefleurd' (fucking gedichtennamiddag). Alles erin doet me zo denken aan Sarah en ik. God, wanneer stop dit?

leer me huilen, en als ik huil
leer me zeggen: het is niets.
hdc

2006-05-21T16:22:00.000+02:00

Historical Sounds in MP3 Format, wat wil je meer?

Mijn favorieten:

I have a dream, Martin Luther King *
Truman, na de atoombom op Hiroshima *
Einstein legt e=mc² uit. Nooit gedacht dat die zo'n accent zou hebben. *

Eigenlijk zou ik nu beter nuttige dingen doen, maar dit is veel te leuk.

Sofie, de figurant.

2006-05-20T11:03:00.000+02:00

Figureren is leuk! Vannacht heb ik opnames van de kortfilm 'Twijfel' bijgewoond. De regisseur was de nicht van Davy en die had nog figuranten nodig.

"Het is dus zo dat het verhaal gaat over een meisje die geen keuzes kan maken. Ze komt dan ook terecht op een T-splitsing. Hier staat ze dus eigenlijk letterlijk voor de keuze: gaat ze naar links of naar rechts? Ze twijfelt echter heel erg en kan niet kiezen. We bevinden ons hier zo’n beetje in een droomwereld en plots komen er een heleboel mensen van de linker –en de rechterkant. Deze mensen beïnvloeden als het ware het meisje. Sommige mensen zijn blij met de keuze die ze gemaakt hebben, anderen niet... Wanneer de mensen het meisje echter passeren, zwijgen ze en kijken ze haar streng aan. Ze wordt dus eigenlijk geviseerd door de mensen omdat ze niet kan kiezen."

Een uitputtingsslag, maar echt de moeite. Wat de meeste indruk op mij maakte was de belichting. Hoe ze dat hebben klaargespeeld, het blijft me een vraag. Rond 23u zijn we beginnen filmen en dat heeft ongeveer geduurd tot 4u30. Maar ik denk dat we al bij al maar een klein uurtje echt hebben gefigureerd; we zaten vooral in de garage koffie te slurpen en te wachten. Vooral VEEL wachten. We hebben gekaart (met de actrice - ik weet haar naam niet, Caroline/Karolien/Carolien/... Ik herkende haar van ergens, maar ik wist echt niet waarvan - ging het veel beter dan met de moeder van Davy), geswingt, muziekjes geluisterd, gedebateerd over de actualiteit en de media die erop springt en veel gesocialised. Ondertussen heb ik bijna de ganse familie Steen leren kennen (met natuurlijk Mandy, de regisseur).
Om ongeveer 5u30 zat ik in mijn bed (maar het teveel aan koffie hield mij nog even wakker) en vanmorgen ben ik veel te vroeg wakker geworden. Maar soit, het was echt een zalige ervaring! Davy en ik zijn zo de meest enthousiaste figuranten.

Poging 1

2006-05-17T20:02:00.000+02:00

Het is weer zover: een nieuwe poging om mezelf aan het bloggen te krijgen. Hopelijk gaat dit langer duren dan 5 postjes.

Nu ben ik eigenlijk half weg Vietnam. Het is echt interessant, maar de concentratie laat het weer afweten. Goh, ik kijk zo uit naar volgend jaar. De zoektocht naar een kot blijft duren. Daarjuist heb ik Hanna (iemand van mijn koor die taal-en letterkunde studeert) gevraagd om kot-zoek-tips. Ze gaat wat helpen rondkijken in de buurt van de Blandijn. Ik hoop echt een goed kot te vinden. Eentje met een toffe sfeer. (Tips zijn altijd welkom).

Ik vraag me af waarom de laatste tijd de tijd zo enorm snel gaat. Ik ben weer bezig met duizend en één dingen en deadlinen komen zo dicht bij. Ik trek me te veel aan. Plots blijk ik verantwoordelijk te zijn voor het scetchje van onze groep voor de declaratieviering. Ik zal toch proberen dat iemand anders aan te smeren, ik maak al de powerpoint en het draaiboek. Het jaarboek moet ook dringend in orde gemaakt worden. Vanavond stuur ik nog het tekstje ervoor door naar de andere zesdes.

Ondertussen is er nog altijd mijn teerbeminde leerlingenraad. Met milieu organiseren we een biolunch. Ik had er al van het begin m'n twijfels over. Er zijn echt niet veel inschrijvingen. Ik hoop dat het nog op z'n beentjes terecht komt. Het zou jammer zijn voor mevrouw Verhaeghe, die steekt daar zoveel moeite in. Voor de rest hebben we nog de ijsjesverkoop t.v.v. een project in India. Hierdoor zijn al mijn middagen bezet. Best wel vervelend, want op sommige middagen moet ik op drie plaatsen zijn: Wereldschool, declaratieviering en dansen voor Op-sceen (het vrij podium van volgende week). Ik zal toch blij zijn eens we juni zijn. Rust! Ik hoop dat de examens tamelijk relax zullen zijn. Al bij al valt dat semestersysteem goed mee. Enkel wiskunde, natuurwetenschappen, geschiedenis en aardrijkskunde zal ik vooraf nog eens moeten herhalen. En misschien Latijn en Nederlands ook. Het zal wel lukken...
(wanneer ik dit hier herlees, begrijp ik niet dat ik me afvraag waarom ik zo moe ben...)

Maar deze meid is terug naar Vietnam (wat hou ik toch van geschiedenis!).

Sof